Sinaï Woestijn

Sinaï Woestijn

De Sinaï Woestijn.

Klik hier om terug te gaan naar het overzichtsartikel over woestijnen & oases in Egypte.

De Sinai is een indrukwekkend schiereiland dat Azië met Afrika verbindt. Door deze centrale ligging werd dit gebied in het verleden meerdere malen gebruikt als vechtarena. De woestijn ligt aan de Mediterrane kust en loopt door langs de Rode Zee tot het uiterste puntje Sharm el Sheikh met het bekende Ras Muhammedrif. Hier bloeit het toerisme en is de ‘woestijnstilte’ ver te zoeken. Langs de kustlijn van de Rode Zee vindt u een aangenaam vlak landschap terwijl het midden wordt gekenmerkt door een wilde, ongestructureerde omgeving met prachtige bergtoppen die de Rode Zeebergen overtreffen. De hoogste piek van Egypte is de 2642 meter hoge Gebel Katerina (‘gebel’ staat voor ‘berg’). Een overnachting is in de Sinai een beleving op zich; turen vanuit uw slaapzak naar de sterrenhemel is een mooie ervaring.

De Bedoeïen

Terwijl aan de kust de toeristen af en aan vliegen om de zeldzaam mooie duikspots te ontdekken rond Dahab en Sharm el Sheikh leeft het Bedoeïenvolk in het binnenland rustig verder. Dit volk werd vroeger vaak onderdrukt door de leiders uit de grote steden, maar beheersen nog steeds een groot deel van Sinai en leven hun eigen traditionele levenswijze. De Bedoeïen houden het goed uit in deze ruige woestijn door de vele waterreserves die de valleien van bergen rijk zijn. Het volk mag worden gewaardeerd om het feit dat velen gewend zijn om geen vaste thuisbasis te hebben en daardoor nooit iets meenemen wat ze niet kunnen dragen. Tegenwoordig leven de meeste Bedoeïen in kleine huisjes.
St. Catharinaklooster

Onderaan de heilige ‘Gebel Moesa’, een bijna 2300 meter hoge berg waar volgens bijbelverhalen Mozes de Tien Geboden ontving, vindt u het beroemde St. Catharinaklooster. Omringd door een aantal bomen, die erg afsteken tegen de grauwe kleur van de berghelling, vindt u dit oudste klooster ter wereld dat voortdurend wordt bewoond. In 337 na Christus werd dit klooster in het hartje van de Sinai-woestijn gebouwd en moest bescherming bieden voor monniken en pelgrims. Opmerkelijk is dat het klooster pas lang na de bouw gewijd is aan St. Catharina, een mooi meisje dat zich bekeerde tot het christendom en werd gemarteld omdat ze de Romeinse keizer Maximus van afgoderij had beschuldigd. Volgens een legenda zouden priesters het lichaam van haar eeuwen later gloeiend op de top van de Gebel Katerina hebben aangetroffen.