Onderhandelen in Egypte: zo doe je het
Op de markten en souks van Egypte is onderhandelen geen optie maar verwachting. De eerste prijs die een verkoper noemt is bijna nooit de uiteindelijke prijs. Dat klinkt misschien vermoeiend, maar het heeft zijn eigen ritme en regels. Als je die kent, is het eigenlijk gewoon een gesprek.
Inhoudsopgave
Het onderhandelspel
De startprijs op een Egyptische markt ligt altijd hoger dan wat de verkoper uiteindelijk accepteert. Zeker als je er duidelijk als toerist uitziet. Dat is geen oplichting maar een handelstraditie die al eeuwen bestaat. De verwachting is dat de koper reageert met een lagere prijs. Dan volgt er heen-en-weer gepraat tot er een compromis wordt bereikt. Beide partijen weten dat dit het spel is.
Wat je helpt in dit spel: een glimlach en geduld. Enthousiasme tonen voor een product werkt in je nadeel. Als de verkoper ziet dat je het écht wilt hebben, geeft hij minder snel korting. Toon interesse maar ook enige onverschilligheid: kijk ook naar andere dingen in de winkel, neem de tijd. Dat werkt beter dan direct zeggen "hoeveel kost dit, ik wil dit kopen".
Hoe begin je?
Vraag de prijs: "Bikam?" (*hoeveel?*). De verkoper noemt een bedrag. Jij biedt de helft tot twee derde van dat bedrag aan. De verkoper zal zeggen dat het te weinig is. Jij bevestigt vriendelijk maar kalm dat je niet meer wilt betalen. Dan volgt een fase van heen-en-weer: jij gaat iets omhoog, hij gaat iets omlaag. Een compromis rond 60 tot 70 procent van de startprijs is reëel in de meeste gevallen.
Een van de sterkste zetten in het onderhandelspel: begin weg te lopen. Pak je tas, bedank de verkoper vriendelijk ("shukran") en draai je om. In zeker de helft van de gevallen word je teruggeroepen met een betere prijs. Als dat niet zo is, had de verkoper zijn grens al bereikt en was jouw bod te laag. Dat is ook informatie.
Tips
- ✦Besluit voor je de winkel ingaat wat je maximaal wilt betalen. Dat is je ankerpunt. Als je de onderhandeling bent vergeten en je snel akkoord gaat, betaal je bijna altijd te veel.
Wanneer niet onderhandelen
In gewone winkels met prijskaartjes onderhandel je niet: supermarkten, apotheken, benzinestations, bakkers. Die hebben vaste prijzen en het is ongemakkelijk om daar te proberen te onderhandelen. Hetzelfde geldt voor kleine dingen die overduidelijk goedkoop zijn: een glas thee op het marktplein, een flesje water, een stuk brood. Voor zulke dingen vraagt de verkoper soms al iets meer van een toerist, maar proberen dat verder omlaag te praten is niet de moeite waard en voelt ongemakkelijk.
Bij taxiritten geldt een apart systeem: je spreekt altijd een prijs af voor je instapt, maar eenmaal ingestapt onderhandel je niet meer. Maak de afspraken voor je rijdt.
Eerlijke prijs vs toeristenprijs
Toeristen betalen in Egypte bijna altijd iets meer dan locals voor hetzelfde product. Dat is de toeristenprijs, een ongeschreven regel die door alle partijen wordt begrepen. Als jij tevreden bent met wat je betaald hebt en de verkoper ook, is het een goede deal. Ook als een local er minder voor zou hebben betaald.
Betaal niet het eerste bedrag dat wordt gevraagd, maar ga ook niet agressief achter de laagst mogelijke prijs aan. Stel je hebt een mooie papyrus gekocht voor 150 Egyptische pond, terwijl een local er 80 voor zou betalen: prima. De verkoper heeft zijn winst, jij hebt je souvenir. Vriendelijkheid en een eerlijk bod werken altijd beter dan hardnekkig doordrukken.
Tips
- ✦Als de prijs die je hebt onderhandeld je nog steeds te hoog lijkt, slaap er een nacht over. Op de Egyptische markt kun je morgen terugkomen en de deal alsnog sluiten, de verkoper herinnert je en begint doorgaans bij de prijs waar jullie gisteren gebleven waren.